Moo?

Getting ready to update this blog again…

Expositie is voorbij!

Helaas niks verkocht, maar dat komt nog wel!
Er was wel veel belangstelling… en dat ervaar ik als een goed teken om door te gaan!
W00t!

Ik ben ook mijn website aan het vernieuwen! In een heel nieuw jasje, er moeten nog wat dingetjes opkomen, dat gaat binnenkort gebeuren!

Ik heb een nieuwe site voor mijn fotografie!

Mijn nieuwe project is van start: Neo-Pagan Fotografie. De beschrijving letterlijk gekopieërd van het Omnia-forum, op 02-09-2007:

Hoi hoi!

Op 2 September 2007 zal ik mijn eerste expositie geven! Deze is tijdens het festival Expeditie Belcrum in Breda. Mijn standplaats is bij Speelhuislaan 150, in de wijk de Belcrum. http://www.expeditiebelcrum.nl
De volgende werken ben ik van plan te exposeren. De meeste zijn al wat jaartjes oud, aangezien ik weinig tijd heb gehad om op tijd iets nieuws te maken… De Grenzentrekker, De Wind Illustrator en Wachters van de Nacht zijn redelijk nieuw, terwijl de serie van de Vier Torens al oud zijn…
De afbeeldingen zijn niet gescand, maar foto’s, dus de kwaliteit is niet geweldig. Het is maar om je een idee te geven… Bij de Wind Illustrator heb ik haastig een flits gebruikt, waardoor je het relief van de verf te goed ziet…
In ieder geval, als volgt:

De Grenzentrekker (acrylverf, pastel krijt en kleurpotlood op doek).

"Wanneer het daglichtvervaagt
en de Maan zich in de hemel waagt
trek ik de Grens tussen Dag en Nacht.

"Wanneer de Zwanen vliegen gaan
en de Zon diep in de lucht gaat staan
trek ik de Grens tussen Nacht en Dag.

"Want ik ben de Grenzentrekker
en ik kniel, en ik aard,
om de tijden te onderscheiden,
terwijl mijn kwast zijn spoor achterlaat."

Alles Moet Klein Beginnen (acrylverf en kleurpotlood op karton, op de foto was ie nog niet af…)

Op de voorkant:
Hier zie je hoe een klein zaadjeuitgroeit tot een grote boom, bedekt met zonnestralen. Voor groei is geduldnodig, wat licht en warmte, en voor je het weet ben je groter, zowel in lichaamals in geest. Zolang je maar met je hoofd omhoog naar de toekomst kijkt en hetheden tegemoet lacht, zal je op een dag gehuld worden in zonnestralen. Geduldwordt beloond.

Op de achterkant:
Dingen die we verliezen komenvaak terug, in welke wijze dan ook. Ooit leefden er dinosauriërs op Aarde, dieplotseling verdwenen. Vele jaren later kwamen ze terug, in de vorm van o.a.gesteenten. De schelpen die je ziet rusten in alle vrede in het zand en wachtenop hun trotste vinder, waarna zij weer door de wereld onthuld zullen worden. Zewaren nooit echt verloren: er was geduld voor nodig om de kans te vinden zichweer aan de wereld te laten zien.

De Wind Illustrator (acrylverf, pastel krijt en kleurpotlood op doek)

Dit was een tekening dieik al heel lang in gedachten had, maar nooit goed op papier kreeg. Ook deze isniet geheel wat ik er van verwacht had, maar het komt zeker in de buurt.

Het idee kwam origineelvan een Engels verhaaltje dat ik had verzonnen (The Wind Illustrator). Een meisje genaamd Saya kon figuren tekenen in de wind en ze tot leven laten komen.Deze figuren konden haar en haar vrienden helpen tijdens hun avonturen.

Het idee achter De Wind Illustrator is simpelweg datiedereen zijn of haar eigen dromen vorm kan geven, zodra je het juiste gevoelte pakken hebt. De wind kan je leiden naar de paden van vrijheid, waarna jezelf kunt beslissen welke vormen je dromen aan kunnen aannemen en hoe je dezezint te gebruiken.

De Wind is persoonlijk voor mij altijd al een groteinspiratie geweest.

Wachters van de Nacht (acrylverf en kleurpotlood op karton)

Samen staan we sterk;samen vinden we het licht en samen volgen we het pad. Kortom – als je samenbent, ben je nooit alleen.

De lampen zijn gebaseerdop lantaarnpalen die we (ik en mijn gezin) gezien hadden in recreatiepark Landal,in Drenthe. Ik beeldde me in dat de lantaarns zijvertakkingen kregen, waaruitweer nieuwe lampen groeiden.

Waar ga je heen als jedroomt? Wat die magische plek ook is waar je naartoe reist, je zal vast nooitalleen zijn? Je zal vast wel je beste vriend bij je hebben, je kleine zusje, ofmisschien je teddybeer? Als je samen met iemand bent heb je niets te vrezen, enzeker niet als er vriendelijke lantaarnpalen aanwezig zijn om je te leiden. Hunlicht lacht je toe, waarop je zult teruglachen. Spannend, of niet?

Notos van het Vuur (pastelkrijt en kleurpotlood op canvas)

“Notos is de wachter vanhet Zuiden en van het natuurlijke element Vuur. De Griekse vorm is genaamdNotus, God van de Zuidenwind.

Ik zie Notos als heteigenwijze draakje, hoewel een vurige vriend in tijden van nood. Zijn vlammenvormen het licht dat valt op duistere paden.

Vuur is één van de viernatuurlijke elementen en staat symbool voor warmte, kracht en hartstocht. “

 Notos maakt deel uit vande vier-elementen reeks. De overige delen zijn: Euros, Boreas en Sephyros.

Sephyros van het Water (pastelkrijt en kleurpotlood op canvas)

“Sephyros is de wachtervan het Westen en van het natuurlijke element Water. De Griekse vorm is genaamdZephyros, God van de Westenwind.

Ik zie Sephyros als hetvrolijke schildpadje, zwemmend door de paden van verbeelding. Hij zal jebrengen naar waar je over droomt en zal altijd bij je zijn.

Water is één van de viernatuurlijke elementen en staat symbool voor emotie, reflectie en filosofie.”

Euros van de Lucht (pastelkrijt en kleurpotlood op canvas)

“Euros is de wachter vanhet Oosten en van het natuurlijke element Lucht. De Griekse vorm is genaamdEurus, God van de Oostenwind.

Ik zie Euros als eenglorieuze Torenvalk; speels, maar wijs. Hij duikelt op de maat van deoostelijke wind en brengt dromen met zich mee.

Lucht is één van de viernatuurlijke elementen en staat symbool voor dromen, het aangename en vrijheid.”

Euros maakt deel uit van de vier-elementen reeks. De overige delen zijn: Notos,Boreas en Sephyros.

Boreas van de Aarde (pastelkrijt en kleurpotlood op canvas, nog niet af)

“Boreas is de wachter vanhet Noorden en van het natuurlijke element Aarde. De Griekse vorm is de God vande Noordenwind.

Ik zie Boreas als hetnieuwsgierige berenjong, dwalend tussen de bomen van het bos. Hij laat zichniet meeslepen, maar leidt je over een vaste weg naar wat je op zoek bent.

Aarde is één van de viernatuurlijke elementen en staat symbool voor vruchtbaarheid, nuchterheid enverstand. “ 

Boreas maakt deel uit vande vier-elementen reeks. De overige delen zijn: Euros, Notos en Sephyros.

Eeen dat was het… Ik vind het wel spannend hoor. En wie weet: misschien komt er wel een één of andere mafkees langs die er eentje komt kopen
Wish me luck!

W00t! Tijd voor een kleine update…

Ik heb eindelijk een keer een simpel, zwart jurkje gekocht op Marktplaats.nl en deze beschilderd. De schildering is de cernunnos knot geworden, gedecoreerd. In het midden staat the Tree of Life. Ook heb ik splits gemaakt in de zijkanten en er veters doorheen gehaald. Er moeten nog veren en kraaltjes aankomen enzo ^^

En dit wordt mijn toekomstige tattoeage (rechts)! Het is Cernunnos in de vorm van een hert, met de slang en de halsring. De cirkel en de grijze vlakken op de achtergrond staan voor de Wiel van het Jaar. Ik laat hem op mijn rug tussen m’n schouderbladen zetten. Wanneer dat komt is niet zeker, maar wel zo spoedig mogelijk ^^

Binnenkort komt er een update over mijn droomhuis, de Herne Hoeve. Ik weet niet precies wanneer, ik hoop dit weekend, als ik dat red. De update is incl. plattegrond en tekening van de voorkant.   

Ik heb eindelijk een keer me fluiten beschilderd! Zie hieronder:

C Whistle: (links)
Bovenaan staat de letter C, met daaronder het zonnewiel, gevolgd door the string of Life (gedecoreerd met blaadjes enzo). En afgemaakt met veren ^^

D Whistle: (rechts)
Bovenaan de letter D, met de kop van een hert eronder. Verder naar beneden het zonnewiel, gevolgd door wat verdere decoraties.

Gisteren heb ik een creatieve bui 2 stukken afgemaakt en mijn drinkzak beschilderd.

"Alles Moet Klein Beginnen"
Hier ben ik wel een tijdje mee bezig geweest… Het is geschilderd op een kartonnen doos (van een toetsenbord) met Acrylverf. De details zijn gedaan met aquarel potloden. Op de voorkant zie je de stadia van een boom en aan het eind wordt deze overladen met zonnestralen (geduld wordt beloond). Op de achterkant zie je schelpen in zand, als het teken van rust en herinneringen. De titel in het midden ‘"Alles Moet Klein Beginnen" is nog niet helemaal af. Deze ga ik nog afmaken met potlood.

"Wachters van de Nacht" (rechts)
Deze is ook gemaakt met Acrylverf en aquarel potlood op karton. De lantaarns zijn gebasseerd op degenen die wij tegenkwamen op vakantie in Drenthe (recreatiepark Landell). Het is een jongen die verwaald raakt in zijn dromen, maar zo zie je dat er altijd licht is in de duisternis. De vriendelijke lantaarns wijzen hem de weg.

"Moeder Godin op Drinkzak" (links)
Tja… een ingeving, denk ik
Ik had een schilderij gemaakt van de Moeder Godin op Castlefest en ik vond het wel iets om dezelfde tekening te maken op mijn drinkzak. Op de achterkant van de zak staat een Triskell, maar die kun je niet zien op de foto.

Welkom op mijn Blog!

Hallo en welkom op mijn blog. Hier zal ik berichten plaatsen zoals verslagen, gedichten, tekeningen, enzovoorts. Als je op de hoogte gehouden wilt worden van mijn activiteiten kun je regelmatig mijn blog bezoeken en een reactie achterlaten ^^

In de lijst van Catagorieën kun je zelf door de berichten heen browsen.

Never fear, we shall remain

(nog niet helemaal af…)

By the ghastly fire sat a man silently insorrow and torment
His back ached and cracked as he bent over the grate
In spite of the dark he considered his fate,
As the flames sent their sparkles over the hour that was late

The barricaded windows blocked the light ofthe moon up high,
silenced the wind’s sigh and the howling and the screaming
The hourglass that stood upon the ground would soon end the dreaming
and the aged man was bound to acknowledge that the hour was nigh

Suddenly the front door burst open and ayoungster stepped in,
his face wild, the light of a thin candle to illuminate his pale skin
He was followed by the smallest shepherd, covered in sand and dirt
and they quickly entered, for the outside rage became absurd

The old man looked up in weariness, hisback creaking as he turned,
his wrinkles deepening by the light of the candle that burned,
the flames mocking their remorse and wished for the dark to choke,
as the aged one lifted himself and in a trembling voice he spoke:

‘Where is the Lord, the Lady and her silk?
What has happened to the grain, the heather and the milk?’

‘The silk has been taken,’ the youngsteranswered shaken,
as he placed down the candle beside the hourglass on the floor,
‘The milk has been spilled and the heather will burn forever more,
while the grain now has their own houses filled.’

‘The Lord and the Lady fled up the hill,’said the shepherd as he wept,
‘but the followers of Christ had their own will and up the slope they swept.
Their spears were faster than the screams and scattered their dreams,
and they fell – they were dead, I could tell.’

The old man sighed gravely and stared atthe still dancing flames,
while a sudden banging made the barricaded windows rattle in their frames
‘They are here!’ cried the smallest shepherd and he grabbed the aged one’s arm
‘They have come in the name of the Hammer, you must sound the alarm!’

‘We can warn and we can fight,’ answeredthe old man in the shadow of doom,
‘but they bear the fires of madness and will find us very soon.
We can run and we can flee, but on the matter I must press:
their fires will burn us nonetheless.’

‘They convicted my father and his brother,’said the young one tightly,
‘Now through the fields they file, burning our crops wildly
They fill their houses with silver and gold, defying the laws of old,
but following the tales of the books that they hold.’

‘They took my sheep, my flute and my hound,’piped the shepherd in sorrow,
‘and now by their strings we are bound, their actions are soar and hollow.
They are here now, to the shelter we must,
or else we shall be delivered to their reign and their lust!’

The shepherd made ready to stand, but theyoung held on tightly to his hand,
while the old stood to his feet, lifting the younger ones from their seat
‘We are the People of the Meadows,’ said he with a sudden glee,
‘And no matter what they burn, we shall always remain free.

‘Now take off your shoes and hold thecandle close to your heart
Though your flute has gone, my boy, listen to the music of your inner bard
Embrace the remains of the bliss that roams still over our fields
and love the final bits of warmth that the last grain yields.’

The shepherd took off his sandals and theyoung cast away his boots,
while the last flames in the grate descended back to their roots
The air fell silent and the aged man opened the door with steady hands,
revealing the trembling darkness that covered their ancient lands

A sudden spear soared past his ear, but theman remained in place,
while the hourglass shattered, scattering glass with an eerie grace
Dots of fire were dancing ruthlessly in the veiled distance ahead,
but still he set foot towards the smoke rising from the flowerbed

The youngster and the shepherd followedwithout doubt,
though shuddering by the muttering of a dying crowd
They would soon face the fire and face the Crow,
as the man halted and sank into a deep bow

‘The last hour is here,’ he sang to thefollowers of the Hammer,
‘but the end will never arrive, for our souls will stay alive.
You can take our lands, you can take our lives,
but our souls will remain with glamour.’

‘By the Gods and by the heather,’ said theshepherd with pride,
‘I shall embrace the tide of the weather, the earth is on our side.’
‘By the light of this candle,’ said the youngster, ‘I shall handle
the flames that embrace me and forever I will be free.’

A bell sounded in the distance and thestars faded away,
as a fire was unleashed and it sent its flames astray
The aged one’s last words were spoken before he fell,
along with the shepherd, the youngster, and the moon would still tell:

‘No matter how they plague, no matter how theyburn;
their reign shall not last forever and one day we shall return.’

© Paulien van der Krift
Do NOT take / NIET nemen a.u.b.

Zo, daar zijn we dan weer; thuis en terug naar het dagelijks leven. Gelukkig is het vakantie, want het heeft een beetje tijd nodig om de draad weer op te pakken…
We zijn gisteren teruggekomen van Castlefest – Festival of Light, een groot feest der heidenen ter ere van Lughnasadh. Drie volle dagen van zonlicht, vrienden, muziek en dans, drinken en levensstijl. Wat zonde dat het weer voorbij is, maar je houdt er altijd was tekens aan over (het warme gevoel, de muziek die nog in je oren speelt en natuurlijk verbrande schouders ).
Hier is een verslag van hoe mijn weekend eruit heeft gezien, samen met mijn vrienden:

Op donderdag hielden Mandy en ik nog een last-minute-brainstorming om onze kleding af te maken, waarop een avondmaal van Lughnasadh volgde met mijn gezin (heerlijk, zoals altijd). En op vrijdag vetrokken Mandy, Roy en ik met de trein naar Hillegom (Jolanda, Fabiola, Kelvin en Daniël waren al aangekomen op CF met de auto). De reis verliep gewoon normaal en toen we aankwamen op station Hillegom stond de pendelbus al te wachten. Toen was het op weg naar het CF terrein, waar de rest ons kwam onthalen. Even bijgekletst en we begonnen een tocht langs de kraampjes. Natuurlijk was Mandy gelijk verliefd op de stand van Black Planet… we hebben ieder bij de Dansende Jak nog een klein schoudertasje gekocht. Daar kwamen we Jan en Celina tegen, die gelukkig veilig waren aangekomen.
Verder verliep de vrijdag als geweldig, met uiteraard meer stands en de muziek van Omnia, Rapalje en de Medieval Baebes (die mijn vrienden geen reet aan vonden 0_o). Ook heb ik nog wat met mijn zus Dagmar en haar vriend Danny gekletst, die we daar zijn tegengekomen.
Ik had nog wat middeleeuwse snoepjes gekocht, waarvan ik een paar aan Vana heb gegeven. Vana (godin van de lente, van vrede en liefde) was trouwens de WickerWoman, een grote vrouwe geheel gemaakt van riet en twijgen. We kwamen op het idee om een melk-offer te doen op zaterdag, maar we wilde hier liever eerst toestemming voor hebben… Fabiola en ik wisten dat als het aan de VANA-lui zelf zouden vragen, we een dikke ‘nee’ zouden krijgen. Dus we stapten naar de Omnia-stand toe en vroegen het aan Sic, die ons heel enthousiast zijn zegen gaf.
‘s Avonds was het tijd voor de vuurshow. Ik had eigenlijk Kaos verwacht.. maar de narren, de trommelende kip en de Alchemist waren absoluut niet mis! Ik heb tijdens de vuurshow veel gefilmd, want de foto’s waren niet allemaal goed gelukt (mét flits waren ze gewoon lelijk en zonder flits was het moeilijk om goede captures te maken…). De show was echt heel gaaf en natuurlijk humor ^^
Laat in de avond kwamen we aan bij het huis van Jesse en Ed, waar we met z’n zevenen zouden verblijven. Jesse en Ed zelf lagen al in bed en we slopen naar boven, om de bedden klaar te maken en nog wat na te kletsen.

Op zaterdag stonden we vroeg op en langzaam maar zeker maakte we ons klaar voor de drukste dag van het festival; zaterdag met veel zon, waarop ook de verbranding van Vana plaats zou vinden. Beneden maakten we kennis met Jesse en Ed tijdens een kop koffie en de melige rode kater Bert. Daarna gingen we op weg naar CF nog even langs de Super om melk te halen voor het offer.
Zaterdag was zonder twijfel de spannendste dag. We kwamen vroeg aan en besloten nog wat rond te lopen. Rond 12 uur was het tijd voor het melk offer, waarbij Jolanda, Fabiola, Daniël en ik in een cirkel rond Vana liepen terwijl we het melk uitgoten, en de spreuk zeiden: "Live for Eternity, give me energy, Live for Eternity, give me strength – Live for Eternity, my dear Goddess, Live for Eternity, give me warmth". Was geslaagd ^^
Daarna kwamen we mijn familie tegen en de moeder van Fabiola samen met Joris (een kleine ridder!). Mijn vader liep vol enthousiasme foto’s te maken van de Medieval Baebes, uiteraard. Verder heb ik nog een meesterijle fluit gescoord (bedankt Jol, voor het voorschieten!), een nieuwe tas gehaald en nog wat andere spulletjes. Ook heb ik een schilderij gemaakt van de Moeder Godin, die ik aan Luka heb gegeven (bijbehoorende foto’s gelieve niet nemen, ze zijn gemaakt door mijn vader, bedankt ^^). Samen met Saskia hebben we kort deelgenomen aan het Lughnasadh ritueel van de Imladris Coven, maar het was niks voor ons… veel te wicca-achtig (we houden meer van rituele met veel dans en muziek, in plaats van continu stil te staan en niets te zeggen). Daarnaast hebben Mandy en ik nog tarot laten leggen voor 5 euro (heerlijke prijs toch!?) en dat was het zeker waard.
In de avond was het tijd voor Omnia en de rituele verbranding van Vana. Het optreden van geweldig natuurlijk en we zijn erg uit ons dak gegaan. Nog kennis gemaakt met een mafkees en z’n vriendin en samen lol gehad. Helaas heb ik geen foto’s kunnen maken van de verbranding van Vana, omdat kort daarvoor de baterij van mijn camera leeg was gegaan… (balen!). Maar om het te kunnen zien ben ik de ijzeren balk naast het podium opgeklommen om het goed te kunnen zien, met de camera van mijn zus Saskia om te filmen. Vana ging op in vlammen en ze fikte goed! De artiesten met vuur die om haar heen dansen maakte het plaatje helemaal af. De heidense vlammen reinigden en slokten Vana op, waarna ze met de grond gelijk werd gemaakt… ze fikte kort, maar krachtig; het was werkelijk prachtig om te zien. Fabiola, Kelvin en ik hebben mijn nichtje Larissa (onze kleine pagan… ) nog hoog boven het publiek getild om haar mee te laten genieten.
Het optreden was afgelopen en we hebben onze keel eruit geschreeuwd om Omnia te bedanken. Fabiola en Jolanda wilden daarna graag met hen op de foto, maar omdat ze te druk bezig waren werden we verzocht om op zondag terug te komen. Het was donker, we waren melig (en een beetje zat… ) en baanden ons een weg terug naar de auto.

Op zondag gingen we dus eerst terug naar de VANA-lui om te vragen of Omnia al was aangekomen, maar we verder verzocht nog te wachten. Dus we zetten ons neer op een bankje en genoten van de zon. Later liepen we naar Sic toe die op het podium stond om te vragen over de foto, en hij was er heel enthousiast over. Maar nadat hij van het podium af was gesprongen en met ons op de foto was geweest, werd hij overladen door nog meer mensen met camera’s. Sorry Sic, hehehehe.
Later kwamen Dirk en Jigme aan (en Yorick en zn kkwijf) en we hebben nog even lol met ze gemaakt. Toen de zon op z’n hoogst stond was het tijd voor Omnia, maar mijn schouders waren zo verbrand als de sonemieter en ik moest in de hitte een t-shirt aandoen… Maar het was het waard! Tijdens het optreden werd het publiek gesproeid met water van een brandslag, wat werkelijk heel verkoelend werkte. Toen Omnia was afgelopen werd het tijd om naar huis te gaan en CF achter ons te laten…

Ik kwam thuis, deelde wat verhalen, ging douchen en naar Fabiola toe om mijn bagage op te halen. Het was werkelijk een geweldig weekend, zeer geslaagd (op enkele tegenslagen na, maar laat je nooit kisten!). Nu zit ik hier, ik luister naar Omnia’s nieuwe cd ‘Alive’, mijn vader is weer werken (I feel so sorry for him… he didn’t want it to end either) en tja… nu wordt het weer naar school gaan, werken en klappen ontvangen van de realiteit.. Het was zo geweldig en ik spreek voor meerdere mensen als ik zeg: was het leven maar altijd zoals Castlefest.

Nog wat last minute opmerkingen:
- We waren met zeven mensen en hebben in 3 dagen 40 flessen mede opgemaakt! Dat is gemiddeld ongeveer 5,7 flessen per persoon 0_o
- De wc’s waren echt verschrikkelijk geregeld; op zondag sloeg het echt ALLES toen we 30 cent moesten betalen voor de dixies. Voor de focking DIXIES! Laat me nie lachen…
- Erg goed toen ze overal op het terrein waterkranen hadden geregeld voor het warme weer

Hieronder heb ik wat overige foto’s geplaatst. Ga je gang en grijp ze als je wilt! Het weekend was voor ons allemaal, dus waarom de foto’s niet?

Ik zie jullie volgend jaar weer op Castlefest, jullie kunnen vast ookhaast niet wachten! Voor degenen die balen om terug te keren naar derealiteit: geniet van je eigen heidense aspecten van het leven en neverforget what Castlefest’s all about.